Banshee Ride

Archive for the ‘bliss’ Category

I forgot to shut the window last night.

Moonlight bleeds through the shutters and November wind

solidifies the atmosphere – my breath may be blistered, and

my voice box hoarse, but the orchids around your pillow

still flourish as if it were midsummer.

This room is a motorway. But the cars, they cannot touch

us whilst we are together. These sheets are angels,

and this patchowrk quilt is a heavenly shield.

Two twenty-five; I feel your serene fingertips trace

the pads beneath my turqoise-tipped nails.

Only semi-conscious.

You must have been blinded by the headlights. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Μπορεί να το έχετε δει, είναι δύο μηνών παλιό.

Εγώ το αντέγραψα από το Human TraFFFic.

Συγκεκριμένα αναφέρει: «Δεν υπάρχει τόπος μετά τις πυρκαγιές για φυτείες – Κάθετη πτώση της χασισοκαλλιέργειας δείχνουν τα στοιχεία της δίωξης ναρκωτικών».

Προσπαθώ να μαντέψω τι πίνουν εκεί στην εφημερίδα κι αντί να πανυγηρίσουν (λέμε τώρα) χαρακτηρίζουν τα παραπάνω στοιχεία ως κρίση.
Χε χε χε

Σε συνέχεια του προηγούμενου ποστ, προτείνω κάποια βιβλία από συγγραφείς που συμμετείχαν στην έρευνα των Νέων. Επέλεξα βιβλία που μου άρεσαν και όχι κάποια δημοφιλή αλλά κατά τη γνώμη μου μέτρια. Έτσι, νομίζω ότι αξίζει να ρίξετε μια ματιά στα:

*Από τον Βασίλη Αλεξάκη διαβάστε το «Τάλγκο». Η ανατομία της ερωτευμένης – γυναικείας – ψυχολογίας.

*Από τον Χρήστο Αστερίου το «Το γυμνό τη σώμα και άλλες ιστορίες». Μικρές ιστορίες για τερατώδη γεννήματα της ελληνικής υπαίθρου, συγγραφικούς καφκικούς εφιάλτες, την αγάπη για την τέχνη και τον θάνατο. Τόσο καλογραμμένο που χάνει κάτι από το dark ύφος του.

*Από τον Θανάση Βαλτινό το «Βαθύ μπλε, σχεδόν μαύρο». Ένας ατελείωτος ζευγαροκαβγάς. Διάλογοι μόνο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ομολογώ ότι η έρευνα αυτή των Νέων μού δημιούργησε ανάμεικτα συναισθήματα και σκέψεις.

Πρώτα- πρώτα: οι Έλληνες συγγραφείς διαβάζουν. Και εννοώ πολύ περισσότερο απ’ όσο φαίνεται, αν κρίνω από τα βιβλία που δημοσιεύουν. Πρώτα στις περισσότερες λίστες είναι έργα των Ντοστογιέφκσι, Κάφκα, Προυστ, Σαίξπηρ, Ομήρου, Σοφοκλή, Καβάφη, Φώκνερ, Σταντάλ, Έλιοτ κ.α. Μεγαθήρια δηλαδή. Από τους εξήντα συγγραφείς που συμμετείχαν στην έρευνα, υπολογίζω ότι έχω διαβάσει περίπου τους σαράντα πέντε. Από αυτούς, θεωρώ ταλαντούχους τους δέκα. Ίσως το «ταλαντούχους» να είναι λάθος λέξη εδώ. Θέλω να πω, έχω διαβάσει βιβλία τους και τα έχω ευχαριστηθεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

…αυτή η κοπέλα. Συμφωνώ – δεν συμφωνώ με όσα γράφει, δεν λέω αυτό. Λέω ότι γράφει απλά, καθαρά, φωνακλάδικα ίσως, άλλοτε με μεγαλύτερη εσωστρέφεια, αλλά μου φαίνεται ότι χτυπάει τα πλήκτρα και τακ, τακ, τακ, λέει πέντε πράγματα, τα βάζει στη θέση τους και πάει σε άλλο θέμα. Τέλος. 

Και με αφορμή το παραπάνω, ορίστε τι άλλο ενδιαφέρον διάβασα αυτές τις μέρες:

1) Για το σουρεαλιστικό θράσος της επίσημης Εκκλησίας, στο Ροϊδη.

2) Δεν πιστεύω λέξη αλλά παρ’ όλα αυτά το βρήκα ενδιαφέρον σαν αντικείμενο μελέτης, στο Παράτολμο.

3) Τα αποτελέσματα μιας έρευνας για τα βιβλία που «σημάδεψαν» τους Έλληνες συγγραφείς στο Librofilo. Θα επανέλθω γι αυτήν την έρευνα.

Cheers.

…το απόλυτο βουλγάρικο αναψυκτικό Aspasia με γεύση πεπόνι.

Καταπληκτικό, ξεδιψαστικό, αιώνια καλοκαιρινό, μόνο σε δίλιτρα μπουκάλια στα βαλκανικά ή/και ρώσικα μίνι μάρκετ της γειτονιάς σας.

Bliss.

…των τελευταίων ημερών, εν μέσω κλίματος ηλιθιότητας, ανανδρίας και τρομοκρατίας (βλέπε: χτύπημα μπάτσων στα Εξάρχεια με καλάζνικοφ, χτυπήματα στη Γάζα κλπ), αντιγράφω από τον Ελεύθερο Τύπο μια είδηση που μ’ έκανε να χαμογελάσω και να γλυκάνω λίγο. Να νιώσω λίγο πιο αισιόδοξη μπροστά στην αθωοότητα (δικές μου οι υπογραμμίσεις):

Ήθελαν να πάνε στην Αφρική… επειδή βαρέθηκαν το κρύο

Δευτέρα, 05.01.09
Κουρασμένα από το μακρύ, βαρύ χειμώνα, τρία μικρά παιδιά από τη Γερμανία, δύο κορίτσια και ένα αγόρι ηλικίας μόλις 7, 6 και 5 ετών, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους και να ζήσουν στην… Αφρική, όμως το όνειρό τους δεν έγινε πραγματικότητα αφού κατάφεραν να φτάσουν μόνο μέχρι το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης τους.Το αγόρι και το μεγαλύτερο κορίτσι σκόπευαν μάλιστα να… παντρευτούν στην Αφρική. Πήραν μαζί τους τη μικρότερη αδελφή του κοριτσιού για να παραστεί ως… μάρτυρας στο γάμο τους. Νωρίς το πρωί της Πρωτοχρονιάς έφυγαν από το σπίτι τους στο Ανόβερο, όπου ζούσαν όλοι μαζί, με τον πατέρα του αγοριού και τη μητέρα των κοριτσιών, την ώρα που οι δύο ενήλικοι κοιμόντουσαν. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »