Banshee Ride

Βιβλιοπροτάσεις

Posted on: Ιανουαρίου 17, 2009

Σε συνέχεια του προηγούμενου ποστ, προτείνω κάποια βιβλία από συγγραφείς που συμμετείχαν στην έρευνα των Νέων. Επέλεξα βιβλία που μου άρεσαν και όχι κάποια δημοφιλή αλλά κατά τη γνώμη μου μέτρια. Έτσι, νομίζω ότι αξίζει να ρίξετε μια ματιά στα:

*Από τον Βασίλη Αλεξάκη διαβάστε το «Τάλγκο». Η ανατομία της ερωτευμένης – γυναικείας – ψυχολογίας.

*Από τον Χρήστο Αστερίου το «Το γυμνό τη σώμα και άλλες ιστορίες». Μικρές ιστορίες για τερατώδη γεννήματα της ελληνικής υπαίθρου, συγγραφικούς καφκικούς εφιάλτες, την αγάπη για την τέχνη και τον θάνατο. Τόσο καλογραμμένο που χάνει κάτι από το dark ύφος του.

*Από τον Θανάση Βαλτινό το «Βαθύ μπλε, σχεδόν μαύρο». Ένας ατελείωτος ζευγαροκαβγάς. Διάλογοι μόνο. Πονάει.

*Από τον Νίκο Δαββέτα το «Η μυστική ταφή της Ελεονώρας Τίλσεν». Ποιήματα.

*Από την Άντζελα Δημητρακάκη το «Αντιθάλασσα». Καλογραμμένο. Το χειρόγραφο που αφηγείται τη ζωή του ήρωα μέσα από ευρωπαϊκές πόλεις και κυρίως μέσα από σημαντικές γι αυτόν εξαφανίσεις και απρόβλεπτες επανεμφανίσεις.

*Από τον Απόστολο Δοξιάδη το «Βίος παράλληλος». Η παράλληλη ζωή ενός ασκητή κα μίας πόρνης. Το πρώτο βιβλίο που εξέδωσε ο Δοξιάδης.

*Από την Άλη Ζέη το «Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα». Το διάβασα όταν έπρεπε, δηλαδή στην προεφηβεία, και παραμένει στη μνήμη μου ως ένα αγαπημένο, καλογραμμένο μυθιστόρημα.

*Από τον Άρη Μαραγκόπουλο το «Τα δεδομένα της ζωής μας». Γραμμένο με χιούμορ, αναφέρεται σε ατομικές πράξεις ήπιας τρομοκρατίας ή μάλλον αγανάκτησης.

*Από τον Παύλο Μάτεσι το «Η μητέρα του σκύλου». Γνωστό, αγαπημένο. Απλά πρέπει να διαβαστεί. Και τη μετάφρασή του, του «Η βουή και η μανία» του Φώκνερ. (Σιγά μην δεν το ξανα-ματα-πώ!)

*Από τον Γιάννη Ξανθούλη το παλιό «Πεθαμένο λικέρ». Παιδικές αναμνήσεις γύρω από ένα αφροδισιακό λικέρ…

*Από τον Νίκο Παναγιωτόπουλο το «Γονίδιο της αμφιβολίας». Το γονίδιο του καλλιτέχνη έχει ανακαλυφθεί. Ή το έχει κάποιος ή δεν το έχει. Πόσοι καταξιωμένοι και πόσοι νέοι καλλιτέχνες θα δεχτούν να κάνουν το τεστ;

*Από τον Βαγγέλη Ραπτόπουλο το «Τζιτζίκια». Παλιό βιβλίο. Η προσπάθεια μιας παρέας να πιάσει την καλή. Καλογραμμένο.

*Από τον Θωμά Σκάσση το «Ο βαλσαμωμένος γάτος». Θριλεράκι, γραμμένο με χιούμορ.  Τι γάτος κι αυτός!

*Από τον Πέτρο Τατσόπουλο το «Η καρδιά του κτήνους». Γνωστό και από την ταινία. Καλογραμμένο κι ευαίσθητο όσο κι αν κραυγάζει για το αντίθετο.

*Από την Σώτη Τριανταφύλλου το «Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης». Κατά τη γνώμη μου είναι το καλύτερό της βιβλίο.

*Από τον Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη το «Οι τέσσερις τοίχοι». Στακάτη γραφή, στρέιτ. Και πολυβραβευμένο.

*Από τον Λένο Χρηστίδη το «Ψυχ». Ο Χρηστίδης έχει ούτως ή άλλως το δικό του, αναγνωρίσιμο ύφος. Το «Ψυχ» είναι ένα απολαυστικό παράδειγμα.

*Από τον Χρήστο Χρυσόπουλο το «Φανταστικό μουσείο». Τίτλος δανεισμένος από τον Μαλρώ, φόρος τιμής κι αποκαθήλωση υπαρκτών συγγραφέων σε έναν ανύπαρκτο κόσμο. Πολύ μ’ άρεσε.

Καλή ανάγνωση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: