Banshee Ride

Μανιφέστο Αρνητικότητας

Posted on: Σεπτεμβρίου 20, 2008

1. Εντολή: δεν έχω να πω τίποτα.

2. Τίποτα δεν έχει σημασία πια. Δεν είχε ποτέ.

3. Η κουλτούρα είναι νεκρή. Αυτοκτόνησε γιατί έγινε πετυχημένη.

4. Η απελευθέρωση της γλώσσας, μια ποιητική της ελευθερίας της λέξης, το parole in liberta των Φουτουριστών, η jouissance των σχιζοφρενικών διαλόγων, το υπερβατικά λογικό zaum των Ρώσων, όλα ταιριάζουν τέλεια στα προορισμένα κουτιά τους, φιμωμένα για πάντα.

5. Η βία της αγνής ετερολογίας τρέχει αχαλίνωτη στους δρόμους.

6. Η ποίηση δεν έχει καμιά επίπτωση στους ανθρώπους. Όταν ακριβώς νομίζουν ότι έχει, είναι απομακρυσμένοι τα μέγστα από την μεταστοιχειωτική της δύναμη, την οποία οι αδύναμοι αναπολούν με νοσταλγία.

7. Η έννοια της προσωπικότητας είναι αποκύημα της φαντασίας.

8. Δεν μας περιμένει κάποια συναισθησία (;) στη γωνία για να μας βγάλει έξω με εγγύηση.

9. Μόνο οι ανόητοι πιστεύουν ότι η τεχνολογία έχει αυτόνομη υπόσταση. Ορμάνε στην αγκαλιά της περιμένοντας τη σωτηρία και βρίσκουν μόνο την ασφυξία τους.

10. Σ’ έναν κόσμο δίχως κράτη, δεν μπορείς πια να πας διακοπές.

11. Όλα τα αποκαλούμενα μεγάλα επιτεύγματα της γενιάς μας είναιένα τίποτα: δεν μπορείς να τα διακρίνεις από τις εκδοχές τους με τις οποίες μας ταϊζουν βίαια.

12. Ο καλλιτέχνης δεν έχει κοινό. Το κοινό αγοράζεται και πληρώνεται.

13. Μετά το Άουσβιτς γράφεται ποίηση αλλά θα ήταν το ίδιο και να μην γραφόταν.

14. Στο έσχατο άκρο της αναπαράστασης τίποτα δεν απομένει ή ό,τι υπάρχει είναι ακριβώς αυτό: απομεινάρι.

15. Η αποθέωση της επίδειξης καταλήγει εκεί όπου άρχισε: με λιγότερη ακία απ’ όσο ένα κακό ανέκδοτο.

16. Η μόνη μας ευκαιρία είναι η ολοκληρωτική άρνηση.

17. Η γλώσσα δεν είναι τίποτε άλλο από τρέξιμο μπρος και πίσω.

18. Nihil obstat everything.

19. Ο βασιλιάς είναι νεκρός.

20. Ολοκλήρωση: Όλα τα προηγούμενα μανιφέστα κηρύσσονται δια του παρόντος εντελώς άκυρα.

 

Harry Ponkilhorn

*

Advertisements

3 Σχόλια to "Μανιφέστο Αρνητικότητας"

Διακρίνω μια υπέρμετρη αισιοδοξία. Κάποιος που στο ακροτελεύτιο εδάφιο του μανιφέστου του, βρίσκει τη δύναμη να κηρύξει εαυτό υπεράνω όλης της Ιστορίας, είναι αφάνταστα γοητευμένος με την προσμονή του μέλλοντος. Μπράβο!… Καλή επιλογή! (Ποιος είναι ο Harry Ponkilhorn;)

Gatoulea dear,
δεν ξέρω ποιος είναι ο συντάκτης )))
Πάντως αυτό το μανιφέστο μου θυμίζει την ατάκα από το «The Importance of Being Earnest» μεταξύ του Algernon και του μπάτλερ του:

Algernon: I hope tomorrow will be a fine day, Lane.
Lane: It never is, sir.
Algernon: Lane, you’re a perfect pessimist.
Lane: I do my best to give satisfaction, sir.

🙂

[…] σωπαίνουν οι μέρες πίσω μου μπενάβω μπενάβεις μπενάβει σωπαίνουν οι μέρες πίσω της μπενάβω μπενάβεις […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: