Banshee Ride

Archive for Σεπτεμβρίου 2008

Τώρα που εγκρίθηκε η αποτέφρωση των νεκρών και στην Ελλάδα, είναι μοιραίο να τροποποιηθεί κάπως και το σχετικό λεξιλόγιο. Ως εκ τούτου, κάποιες φράσεις που χρησιμοποιούνται κυρίως μεταφορικά, προβλέπεται να ζυμωθούν με τη νέα πραγματικότητα, ίσως ως εξής:

*

Για βαριά ασθενείς / πολύ ηλικιωμένους

 

Με το ένα πόδι στον λάκκο à Με το ένα πόδι στον φούρνο

 

Βρωμάει χωματίλα à Βρωμάει κλιβανίλα

 

Για ασθενείς που ανάρρωσαν, κυρίως απρόοπτα

Βρε καλώς τον Λάζαρο! à Αναγεννήθηκε από τις στάχτες του

 

Κατάρες / Απειλές

 Θα καείς στην κόλαση! à Θα καείς στον κλίβανο!

 

Να σε πάνε τέσσερις à Παραμένει ως έχει

 

Να φάω τα κόκαλά μου à Να λιώσω στο καμίνι

 

Για ήδη νεκρούς

 Αναπαύεται εις τόπον χλοερόν à Αποτεφρώθη εις αέραν πυκνόν

 

Πήγε στα κυπαρισσάκια à Εξαερώθηκε στα συννεφάκια

 

Βλέπει τα ραδίκια ανάποδα à Έπεσε στάχτη στα ραδίκια

 

Αυτός κάνει κηδεία με ξένα κόλλυβα à Αυτός κάνει αποτέφρωση με ξένα σάβανα

 

Με γεια!

***

 

 

 

 

Advertisements

Αν και δυστυχώς δεν βλέπω διαδήματα ή κάτι αναλόγως βασιλικό ή θεϊκό σε κόσμημα (σνιφ! κλαψ!), πολύ μου αρέσει να χαζεύω τα classy κοσμήματα του MET. Ένα για κάθε μέρα: σήμερα νιώθω Γαλλιδούλα ενζενί; Φοράω το βελούδινο τσόκερ μου. Αύριο Κορίνθια εταίρα; Τις τρεις σειρές αμέθυστο με το χρυσό τους δέσιμο, παρακαλώ. Μετά πολεμίστρια στη Σκανδιναυική Βαλχάλα; Ή μήπως σύζυγος Φαραώ; Κινέζα εντός της Απαγορευμένης Πόλης; Βρίσκομαι στο Βυζάντιο; Στην Κύπρο; Στην Βαβυλώνα;

Τα κομμάτια στο κοσμηματοπωλείο του μουσείου είναι όλα αντίγραφα ή εμπνευσμένα από αρχαιολογικά ευρήματα, καλοφτιαγμένα και τα περισότερα τόσο όμορφα! Μόνο τα ρώσικα της σχολής του Φαμπερζέ τα βρίσκω λίγο εξεζητημένα, αλλά και πάλι για φαντάσου, αγαπητή Αικατερίνη… 

Αντί για τα μπιζού που πάνε ασορτί με τη σκιά ματιών και το φιογκάκι στο παπούτσι, καλύτερα τα σύμβολα του εαυτού. Δεν είναι; Αν διάλεγα για τώρα, μου γυάλισε αυτό. Αιγυπτιακό. Χρυσό και ολοστρόγγυλο αφού ο θρίαμβος, αφού ολοκληρώσει έναν κύκλο, πρέπει ν’ ανοίγει αμέσως τον επόμενο.  Ή ίσως η ζωή οφείλει να ‘ναι κύκλος λαμπερός. Όσο να χωράει στον καρπό του καθενός. Φτάνει.

***

1. Εντολή: δεν έχω να πω τίποτα.

2. Τίποτα δεν έχει σημασία πια. Δεν είχε ποτέ.

3. Η κουλτούρα είναι νεκρή. Αυτοκτόνησε γιατί έγινε πετυχημένη.

4. Η απελευθέρωση της γλώσσας, μια ποιητική της ελευθερίας της λέξης, το parole in liberta των Φουτουριστών, η jouissance των σχιζοφρενικών διαλόγων, το υπερβατικά λογικό zaum των Ρώσων, όλα ταιριάζουν τέλεια στα προορισμένα κουτιά τους, φιμωμένα για πάντα.

5. Η βία της αγνής ετερολογίας τρέχει αχαλίνωτη στους δρόμους.

6. Η ποίηση δεν έχει καμιά επίπτωση στους ανθρώπους. Όταν ακριβώς νομίζουν ότι έχει, είναι απομακρυσμένοι τα μέγστα από την μεταστοιχειωτική της δύναμη, την οποία οι αδύναμοι αναπολούν με νοσταλγία.

7. Η έννοια της προσωπικότητας είναι αποκύημα της φαντασίας.

8. Δεν μας περιμένει κάποια συναισθησία (;) στη γωνία για να μας βγάλει έξω με εγγύηση.

9. Μόνο οι ανόητοι πιστεύουν ότι η τεχνολογία έχει αυτόνομη υπόσταση. Ορμάνε στην αγκαλιά της περιμένοντας τη σωτηρία και βρίσκουν μόνο την ασφυξία τους.

10. Σ’ έναν κόσμο δίχως κράτη, δεν μπορείς πια να πας διακοπές.

11. Όλα τα αποκαλούμενα μεγάλα επιτεύγματα της γενιάς μας είναιένα τίποτα: δεν μπορείς να τα διακρίνεις από τις εκδοχές τους με τις οποίες μας ταϊζουν βίαια.

12. Ο καλλιτέχνης δεν έχει κοινό. Το κοινό αγοράζεται και πληρώνεται.

13. Μετά το Άουσβιτς γράφεται ποίηση αλλά θα ήταν το ίδιο και να μην γραφόταν.

14. Στο έσχατο άκρο της αναπαράστασης τίποτα δεν απομένει ή ό,τι υπάρχει είναι ακριβώς αυτό: απομεινάρι.

15. Η αποθέωση της επίδειξης καταλήγει εκεί όπου άρχισε: με λιγότερη ακία απ’ όσο ένα κακό ανέκδοτο.

16. Η μόνη μας ευκαιρία είναι η ολοκληρωτική άρνηση.

17. Η γλώσσα δεν είναι τίποτε άλλο από τρέξιμο μπρος και πίσω.

18. Nihil obstat everything.

19. Ο βασιλιάς είναι νεκρός.

20. Ολοκλήρωση: Όλα τα προηγούμενα μανιφέστα κηρύσσονται δια του παρόντος εντελώς άκυρα.

 

Harry Ponkilhorn

*

Είναι πραγματικά κατάπτυστο, απολύτως εξοργιστικό, να διαβάζω στη CityPress ότι η τελετή εγκαινίων του νέου μουσείου της Ακρόπολης θα κοστίσει 6 εκατομμύρια ευρώ.

ΕΞΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ !!!

Δηλαδή, δύο δισεκατομμύρια σαραντα τέσσερα εκταομμύρια και κάτι ψιλά ελληνικές δραχμές.

Ποιος ενέκρινε αυτό το κονδύλι για μία τελετή;

Πότε θα σταματήσει αυτή η αχρειότητα σε βαρος μου /μας;

Πραγματικά δεν το χωράει το μυαλό μου, ειδικά αν σκεφτώ τις παρλαπίπες για «περιορισμό της σπατάλης στο δημόσιο». Είναι αίσχος, ντροπή, όνειδος αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας, επιτέλους!

6 εκατομμύρια ευρώ για μια (έστω παγκόσμιας προβολής) τελετή εγκαινίων μουσείου; Κι η κυβέρνηση να βάζει κάθε εξάμηνο νέους φόρους; Και ο μισθός πια να μη φτάνει παρά μόνο για τη στοιχειώδη επιβίωση;

Κανένα μέτρο, καμία αίσθηση πλέον; Είναι ξαναγράφω κατάπτυστο, προκλητικό πέρα από τη φαντασία, όνειδος.

Γιατί η FED, η τράπεζα της Αγγλίας και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σπεύδουν να σώσουν άλλες τράπεζες από κατάρρευση; Όχι από καλοσύνη, βέβαια. Απλά επειδή όλες οι τράπεζες αλληλοδανείζονται, αν καταρρεύσει μία, έπονται οι υπόλοιπες.

Εμείς δεν θα δώσουμε τίποτα; Λεφτά έχουμε.

Το Banshee Blog,  κα-τεν-θου-σι-α-σμέ-νο  από τα απίθανα revival του δραματικού ελληνικού κινηματογράφου, στα οποία πρωταγωνιστούν στελέχη της κυβερνώσας Νέας Δημοκρατίας, προκηρρύσει τη σήμερον διαγωνισμό Καλύτερου Άλλοθι.

Στο διαγωνισμό μπορούν να συμμετέχουν μόνο στελέχη τα οποία έχουν προκαλέσει δημόσια κατακραυγή κατά τον τελευταίο χρόνο, δηλαδή από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές μέχρι σήμερα. Ως εκ τούτου, αποκλείεται δυστυχώς ο Βύρων Πολύδωρας με την αμίμητη φράση περί «ασύμμετρης απειλής».

Υποψήφιοι (μέχρι στιγμής) είναι:

1. Αριστοτέλης Παυλίδης, για τη φράση: «Μα πήγα μόνος μου στον εισαγγελέα».

Αφορά στην κατηγορία χρηματισμού του από εφοπλιστές.

 

2. Γιώργος Βουλγαράκης, για τη φράση «Το έκανα για να εξασφαλίσω τα παιδιά μου».

Αφορά στην υπόθεση κληρονομιάς off-shore εταιρείας.

 

3. Πέτρος Τατούλης, για τη φράση «Η υποκρισία περισσεύει».

Αφορά στο ότι υπήρξε σιωπηλός υφυπουργός και λαλίστατος βουλευτής.

 

4. Μιχάλης Λιάπης, για τη φράση «Πήγα να δω έναν αγώνα».

Αφορά στην κατηγορία για τα ταξίδια του στην Ευρώπη υπό τη σκέπη και από την τσέπη γερμανικής εταιρείας.

 

5. Γιώργος Αλογοσκούφης, για τη φράση «Η διεθνής κρίση…και η διεθνής κρίση…και η διεθνής κρίση»….

Αφορά στο ότι για δεύτερη συνεχή χρονιά δεν μπορεί να κλείσει προϋπολογισμό.

Με ενδιαφέρον αναμένουμε την υποψηφιότητα του Θεόδωρου Ρουσσόπουλου, ο οποίος ίσως αναγκαστεί να καταφύγει σε άλλοθι ψυχής: «Το έκανα για τα πεθαμένα μου», αναφορικά με την εμπλοκή του ονοματός στο στο μεγάλο φαγοπότι της μονής Βατοπεδίου.

Ο νικητής κερδίζει δωρεάν δικηγορική υποστήριξη και εκπροσώπηση στα ελληνικά δικαστήρια –μια ευγενική προσφορά του Γιάννη Κεφαλογιάννη (αν και όταν τελεσιδικήσει η υπόθεσή του με τους κακούς Ζωνιανούς).