Banshee Ride

Καλύτερα ένα ίσως

Posted on: Ιουλίου 17, 2008

*

Ίσως στο μέλλον βρεθεί αυτός ο τρόπος κι αυτός ο δρόμος με τα πλατιά του πεζοδρόμια που ονειρεύομαι. Ίσως αυτή η μοναξιά να ξαναγίνει ένα παιδί αγκαλιασμένο, με τρυφερά μαλλιά, κλειστά τα μάτια, λέω. Ίσως ό,τι σε τάισα στο στόμα με το στόμα μου να γίνει απλό, βραχνό τραγούδι στο ποτάμι.

 

Δεν έτρεξα στην άσφαλτο κι είναι πολύ νωρίς να μετανιώνω, λένε. Πολύ νωρίς, ενημερώνομαι. Εντάξει, παραδέχομαι, μ’ έχει γαμήσει αυτή η κοινή τους λογική, μωρ’ αδερφάκι. Αλήθεια λέω, καλύτερα να μου ‘λεγαν «ας πρόσεχες». Καλύτερα ένα δίκιο μου περήφανο, ξέρεις τι εννοώ, παρά τα χίλια άδικα του λάθους. Δε ζω με δαίμονες, να πάρει, ποτέ μου δεν αγνόησα τι μ’ έδεσε στο ξύλο. Χώθηκα ως το γόνατο στ’ αγκάθια και γελώντας, σήκωσα βίαια τη φούστα μου ως τη μέση. Να πάρω ανάσα ήθελα, ανάσα, να πετάξω. Χόρεψα για να φτάσω στο Θεό και να του πω «μαλάκα!».

 

Η συντριβή να μένει αδικαίωτη στα δάχτυλα του ασώτου θέλω, να μην καταπίνεται στο πλατύ σου ποτήρι, ούτε ν’ ανησυχείς πια. Τα λυπημένα χέρια μου και τα εκατό παιδιά μου αποζητούν τη μνήμη τους, ενστικτωδώς, ερήμην μου, να με πιστέψεις θέλω, γιατί είναι τόσο δύσκολη η πορεία δίχως κάτι. Κι αν κάποτε έβρισκα έξυπνο να λέω για «δίχως ρίζες», ήταν στ’ αλήθεια μια φράση ασθενική, χαστούκι για ό,τι χάνω, όχημα διαφυγής μπορεί, μπορεί κι ανάγκη. Τι άλλο πια γι αυτόν τον βρώμικο αέρα που με φιλοξενεί και με σπαράζει έτσι βαριά που πέφτω στο κρεβάτι κάθε βράδυ;

 

Τέλειωσε όμως τώρα. Πάει.

***

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: