Banshee Ride

Archive for Μαΐου 2008

Δε με νοιάζει αν η Καλιφόρνια είναι γεμάτη ανεγκέφαλους σέρφερ και γκόμενες που κάνουν το πρώτο μπότοξ στα δεκαεννιά τους. Δε με νοιάζει αν κόσμος και κοσμάκης, σταρ και στάρλετ, επιτυχημένοι και wannabe κατακλύζουν τη Melrose Ave. και αναλώνονται ή εξαϋλώνονται στο δρόμο προς την «κενή επιτυχία», τη μοναξιά και τη ματαιότητα. Δε με νοιάζει αν οι Αντζελίνος ψηφίζουν για κυβερνήτη τους έναν φουσκωτό, ατάλαντο σταρ του Χόλιγουντ, αν κάνουν γιόγκα τρεις φορές τη μέρα γιατί τους είναι απαραίτητο ή έτσι νομίζουν, αν αφοσιώνονται τυφλά στο πλασάρισμα της εικόνας δίχως περιεχόμενο.

Μ’ αρέσει το L.A. γιατί βρέχεται από το μεγαλύτερο ωκεανό του κόσμου. Θέλω να πάω Boo, (yeach, yeach, Malibu) και να πίνω κοκτέιλ στην ξαπλώστρα μου, να χαζέυω τους σέρφερ και να πλατσουρίζω στον Ειρηνικό. Θέλω να πάω downtown γιατί εκεί γίνονται τα περισσότερα και καλύτερα parade του κόσμου. Θέλω να οδηγήσω στη Sunset Blvd. και να φωτογραφήσω τον Σπάιντερμαν. Θέλω να πιω ατελείωτα ποτά και μπίρες στο Roxy, στο Whiskey a go go, στο Cat club, στο Joint και στο Troubadour (must). Θέλω να δω το μαύρο, φτωχό, αποτυχημένο L.A. της Σώτης Τριανταφύλλου. Θέλω να πατήσω τα αστέρια των διασήμων, κατεβαίνοντας αδιάφορα ένα πεζοδρόμιο στο Βeverly Hills. Τόσα κι άλλα τόσα… Ah, take me L.A., take me!

Όλες οι φωτογραφίες από αναγνώστες των L.A. Times εδώ.

 

Wandering in muddy puddles

Sliding down the slope of dream

Vague, insidious and reluctant

Headed for a petty realm

 

All true servitude awaits

 

Blurred from sore and sparkling smiles

In the trenches of our lives

Still too mortal as we stare

Out of weakness and poor dare

 

All true future lies ahead

 

Down a corridor of lust

Savagery is meant to thrust

Casual cries and messy lies

Ardent, blind, the virgin dies

 

All true deities show delight

 

***

Αφού τόσα χρόνια μας μιλάνε με αριθμούς, γιατί δε διαβάζει κάποιος τελικά τους αριθμούς;

Επί Σημίτη πλουτίζαμε χρηματιστηριακώς και αβέρτα, μέχρι να έρθει η τότε αντιπολίτευση να μας κοτσάρει το κεφάλι του κοντού πρωθυπουργού με φόντο εκείνο το πράσινο μάτριξ περιβάλλον και να μας πει: ο κύριος Σημίτης παραπλανεί τη χώρα βάσει πλαστών αριθμητικών δεικτών. Δίκιο είχανε απ’ ότι φαίνεται γιατί βούλιαξε το χρηματιστήριο, βούλιαξε και το ΠαΣοΚ.

Τώρα έρχεται η ΝΔ και μας λέει ότι έχουμε τον πιο υψηλό δείκτη ανάπτυξης στην Ευρώπη (! ναι καλέ, εμείς!) ασορτί με τον ταχύτερα αυξανόμενο πληθωρισμό (αυτό δε μας το λένε, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται). Και απαντά το ΠαΣοΚ: αυτά είναι αριθμοί, η ακρίβεια καλπάζει, αυτοί οι δείκτες είναι πλασματικοί! (Κι αυτοί δίκιο έχουνε. Τελικά για να έχεις δίκιο σ’ αυτή τη χώρα πρέπει να είσαι αντιπολίτευση).

Κι εγώ τώρα, επειδή έχω ψιλοκουραστεί και από αριθμούς και από νούμερα να ακούω και να ξανακούω, τα βάζω κάτω μπακαλίστικα και λέω: πήρα αύξηση 4,1% μεικτά. Τα προϊόντα έχουν ακριβύνει κατά 10, 20 ή και 30% (ανάλογα ποιο κανάλι βλέπεις) και οι ανατιμήσεις είναι συνεχείς. Άρα, είναι μαθηματικώς βέβαιον ότι είμαι φτωχότερη δίχως να φταίω και δίχως να μπορώ να αμυνθώ αποτελεσματικά.

Αυτή η τόσο απλή εξίσωση ισούται τελικά με τη γνωστή κομμουνιστικότατη θεωρία περί της «κατάργησης της μεσαίας τάξης» και του «οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι, πλουσιότεροι». Αυτό το φαινόμενο του αφανισμού της μέσης τάξης και της διεύρυνσης του χάους μεταξύ των εναπομείναντων δημοκρατικών δυνάμεων, ο Κόπλαντ το ονόμαζε «βραζιλιοποίηση» στο ιστορικό Generation X, αν ενθυμούμαι ορθώς.

Νούμερα.

Δεν έχω παράπονο. Κάθε μέρα ακούω μια είδηση που με κάνει να γελάω. Σήμερα ήταν ο Σουφλιάς. Συζητούσαν, λέει στη βουλή το νέο νόμο για το περιβάλλον, κι αρχίσανε: δεν έγινε διάλογος, δεν ξέρετε να κάνετε διάλογο, δεν έγινε συζήτηση επί της ουσίας, να συνεχιστεί ο διάλογος, και τέτοια. Τα πήρε λοιπόν ο Σουφλιάς, γέρος άνθρωπος: ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΤΕ ΕΜΕΝΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΔΙΑΛΟΓΟΣ! ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΠΑΡΟΛΟΓΙΕΣ!

Κι αρχίσανε οι βουλευτές, άλλο που δε θέλανε: Α! Αντιπαρέρχομαι τις δηλώσεις! Α, δεν είναι του επιπέδου μου! Α, τι πεζοδρομιακές εκφράσεις! Σιγά ωρέ, μωρές παρθένες. Με το μαλακό. Ακόμα κλαίμε από τη συγκίνηση.

Μου φαίνεται πάντως πως ο Σουφλιάς δεν πατάει καλά. Είναι μονίμως στα κόκκινα. Αναμένω επόμενο ξέσπασμα: ΜΟΥ ‘ΧΕΤΕ ΖΑΛΙΣΕΙ Τ’ ΑΡΧΙΔΙΑ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ!!! ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ!!!  Ο,ΤΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΕ ΤΟ ΚΩΛΟΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ, ΓΑΜΩ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΜΟΥ, ΓΑΜΩ!!!

Αυτό μάλιστα.

Για «διαχρονική προσβολή του κύρους του δικηγορικού λειτουργήματος»  διαγράψανε τον Κούγια από το δικηγορικό σύλλογο, μετά από τρεις πειθαρχικές ποινές. Ο κατάπτυστος μπορεί βεβαίως να φτάσει την απόφαση ως το Επικρατείας. Μαγκιά τους, οι δικηγόροι, σου λέει θα μας χαλάει τη φάτσα ο καραγκιόζης, σταδιάλα! Αλλά και τι προσβολή να του λένε ότι τους προσβάλει… Ε;

Χο χο χο.

Κυριολεκτικά. Το ραδιόφωνο του Άλφα συγκεντρώνει βιβλία για την βιβλιοθήκη των φυλακών ανηλίκων Αυλώνας. «Τα παιδιά ζητούν βιβλία να διαβάζουν τον ελέυθερο χρόνο τους», δήλωσε ο διευθυντής του σχολείου που λειτουργεί μέσα στις φυλακές.

 

Νομίζω αξίζει τον κόπο.

Δεν πάμε καλά, πάει και τελείωσε.

Όλο αυτό το πανδαιμόνιο που δείχνουν στις ειδήσεις, με τις ουρές των αυτοκινήτων στα βενζινάδικα για να βάλουν βενζίνη, πραγματικά δεν το καταλαβαίνω! Εντάξει, όσοι έχουν ασθενείς στο σπίτι και πρέπει να είναι σε θέση να μπορούν να τους μεταφέρουν. Εντάξει οι επαγγελματίες. Εντάξει ακόμα και όσοι μένουν στην επαρχία, όπου οι αποστάσεις είναι μεγαλύτερες και οι τοπικές συγκοινωνίες ανύπαρκτες. Όλοι υπόλοιποι όμως;

Καλά να πάθουν όλοι αυτοί οι τύποι που σχημάτισαν ατελείωτες ουρές έξω από βενζινάδικα για λίγα λίτρα βενζίνη και περίμεναν δύο και τρεις ώρες, αρπαχτήκανε μεταξύ τους και λιώσανε μες τα αμάξια. Καλά να πάθουν που το μυαλό τους έχει στερέψει από καύσιμα προ πολλού! Τι θα πάθουνε όλοι αυτοί οι τύποι που συνωστίζονταν σε βενζινάδικα στο Μπραχάμι και το Κουκάκι και την Αγία Παρασκευή, να πάρουν το λεωφορειάκι να πάνε στις δουλειές τους αύριο το πρωί; Να ανασάνουν και λίγο οι δρόμοι! Ξεκουνηθείτε, λέμε! Τι θα πάθετε;!

Έχουμε χάσει την κοινή λογική προ πολλού, αλλά το βόλεμά μας όχι. Απόδειξη είναι όλα αυτά τα καραγκιοζιλίκια που βλέπω στην τηλεόραση. Είναι η σειρά μου! Προηγούμαι! Λίγη βενζίνη, ρε!!! Βρε ουστ. Πόλεμο έχουμε;