Banshee Ride

Archive for Μαρτίου 2008

Η εταιρεία αναψυκτικών Dr Pepper, ανακοίνωσε ότι θα μοιράσει δωρεάν σόδες σε όλους τους Αμερικανούς, αν οι Guns N Roses κυκλοφορήσουν το Chinese Democracy εντός του 2008! What a move! H ανακοίνωση αναφέρει το σεβασμό της εταιρείας στην τελειομανία του Axl και πέφτει στα πόδια του, να βγάλει επιτέλους το δίσκο… Από τη διανομή δωρεάν σόδας εξαιρούνται ο Slash και ο Buckethead, χαχαχαχα! Ο Axl πάντως, σε απάντησή του χθες μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του συγκροτήματος, απάντησε ότι θα μοιραστεί τη σόδα του με τον Buckethead, καθώς έχει κρατήσει δικές του ηχογραφήσεις στο Chinese. That´s the real news, I think. Επιπλέον o Axl ανακοίνωσε το νέο μάνατζμεντ της μπάντας άρα… ξαναπεριμένουμε. Καλό είναι βέβαια που υπάρχει και πάλι κινητικότητα από το camp των Guns, αλλά… να το δούμε και να μην το πιστέψουμε αυτό το σιντί πια!

Χμφρ!

Πάάάάάάάρα πολύ μου αρέσει το www.oldschool.gr !!! Μπαίνεις, βάζεις τα στοιχεία σου και ποια σχολεία τελειώσες και πότε και αναζητάς παλιούς συμμαθητές!!

Βέβαια, μ’ εμένα δεν έπιασε και πολύ καθώς βρήκα μόνο έναν τύπο που τελειώσαμε το ίδιο δημοτικό με… 13 χρόνια διαφορά ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ και άλλον έναν που τελειώσαμε το ίδιο λύκειο με 2 χρόνια διαφορά και δεν τον ξέρω γιατί τότε δε μιλάγαμε στους μικρότερους, χι χι!

Ωραίο σάιτ πάντως, μου έφτιαξε το κέφι!

Κάθομαι κι εγώ κι ακούω τα λόγια των άλλων. Τα αναμασώ και τα επαναλαμβάνω μ’ αυτόν τον ηλίθιο, μονότονο και βολικό τρόπο, χρόνια τώρα. Καταπιεστικό όσο και γνώριμο. Τα λόγια των άλλων κροταλίζουν στο στόμα μου και επιστρέφουν μια παράξενη ηχώ που κολλάει στα τοιχώματα και πίσω από τα δόντια. Μια ηχώ που εκδηλώνεται με την πρώτη ευκαιρία και αναπτύσσεται σαν ακροβολιστής σ’ αυτήν την παράξενη πόλη που θα ‘πρεπε να έχω ήδη κατακτήσει, κατά το ήμισυ τουλάχιστον, απ’ όσο μαθαίνω. Τα λόγια των άλλων έρχονται με τη μουσική και κλειδώνουν χαρούμενα σ’ ένα υπερβάλλον σκηνικό ματαίωσης, πιο ζωντανό και σίγουρο κι απ’ τον πλανήτη γη.

Τα λόγια των άλλων είναι συχνά κάτι σαν «The torn girl trembling by the mill-stream. And meanwhile, we have gone on living and partly living». Eliot, λέμε. Living and partly living… Living and partly living…  The torn girl trembling… Living and partly living… Oh yeach, living and partly living μ’ αυτό το κάθε μέρα ξόδεμα στα λεωφορεία, τα φανάρια, τα γραφεία, τις εκτυπώσεις σου πάρε, και τα τηλεφωνήματα, τα χιλιάδες τηλεφωνήματα καθημερινά και τις διεκπεραιώσεις, τη χαρτούρα και κυρίως το μισθό σου, κορίτσι μου, την ανεξαρτησία σου, ε; Meanwhile, we have gone on living and partly living.. The torn girl trembling by the mill-stream. Living and partly living. Όμως λέω, «συνήθισέ το» και νιώθω καλύτερα γιατί οποιος δεν έχει νιώσει όπως εγώ, ας μιλήσει τώρα, ορίστε, ακούω.

Τα λόγια των άλλων μ’ εξωτικό άρωμα Βένις – Καλιφόρνια «All our lives we sweat and save / Building for a shallow grave / Must be something else we say / Somehow to defend this place»… στολίζουν αυτήν την κορνίζα που με περιέχει, oοοοh hun… Προς υπεράσπιση λοιπόν αυτού του τόπου, κλείνουν οι παλάμες σφιχτά κι όλα τα στόματα της κούρασης και οι βασικοί κανόνες ασφαλείας θριαμβεύουν σ’ έναν ταχύρρεσυτο κόσμο ανακυκλούμενων αναγκών. «Everything must be this way…» Μουσικούλα, βάλε μουσική, το Soft Parade βάλε.

Μασάω τα ίδια λόγια των άλλων τόσα χρόνια και νιώθω άσχημα, νομίζω, γιατί δε γίνεται καμία πρόοδος, Watson. Ας είμαι δίκαιη, λεω. Η πρόοδος που γίνεται κρέμεται ξοδεμένη (ή μήπως αδιέξοδη;) σ’ εκείνο το κιτρινισμένο καπάκι της γραφομηχανής. «Only the liar knows the truth». Καινούριο αυτό, από το «Damage» της Hart. Only the liar knows the truth… Το σκέφτομαι δύο μήνες τώρα, έχω σημειώσει την ηχώ του με μαύρο μαρκαδόρο σ’ ένα πλακάκι της κουζίνας. Το βλέπω όταν μαγειρεύω. Only the liar knows the truth… Μόνο που εδώ είναι πολύτιμος ο ψεύτης, περιζήτητος. Και αν τα ζωτικά μας ψεύδη είναι αυτά που μας κάνουν να σηκωνόμαστε κάθε πρωί απ’ το κρεβάτι, εγώ λέω έξω, έξω, στο δρόμο γυαλίζει το ψέμα σου, στην άσφαλτο που λιώνεις με τα τακούνια σου, kiddo!

Κι έτσι επιστρέφονται επί χρόνια τα λόγια των άλλων, στον ύπνο, στον έρωτα, στα τέσσερα σπίτια που θέλησα, ένα σε κάθε σημείο της πυξίδας. Ακούω όμως, έχω μάθει να ακούω. Besides, «a man will often love what he spurns». Gee, Eliot, come out n’ play!!!

 Ο ήχος του κόσμου

Μικρή μου γόησσα μην αποκρούεις τον έρωτά μου –

Πάντως να ξέρεις πώς δεν σ’ έχω ερωτευτεί. Κι αν σε τραγούδησαν

Οι ποιητές των εποχών κι αν σου ‘ψαλαν

Με λύρες από τρίχινες χορδές

Μάθε λοιπόν, οι ποιητές είναι μαλάκες όλοι τους

Άλλιώς δε θ’ άφηναν

Να τους φωνάζουν ποιητές. Ακουμπησε 

Το τρυφερό χεράκι σου από νερό κι από άνεμο

– Έτσι δε σου ‘λεγαν αυτοί οι ανεκδιήγητοι; –

Στο μέτωπό μου. Ο πυρετός 

Η φυσική θερμοκρασία ενός κορμιού

Που κατουράει τη δάφνη και αψηφάει τον ψίθυρο

Του πνεύματος που ξεψυχάει. Ακούμπησε

τη ρόγα του βυζιού στα χείλια μου

Κι άσε τη γλώσσα μου να γλείψει άλαλη

Το βάζο του ρίγους σου. Γόησσα μικρή

Με στίχους δεν υψώνεται κανείς σε οργασμό

Ούτε τα ψώνια ετούτα γύρω σου που χύνουνε

Γαργάρες από λέξεις. Άκουσε

Τους παφλασμούς τα μουγκρητά ή τα κλάματα:

Με τέτοιους ήχους πλάστηκε ο κόσμος. Άκουσε

Το κρώξιμο – ή το βρηχυθμό

Του λιονταριού που είναι ο κόσμος. Άκουσε 

Το βουητό του ωκεανού – το βουητό

Κι όχι το αμέριμνο τραγούδι των ψαράδων.

Αντώνης Φωστιέρης

Τις Παρασκευές σε φαντάζομαι να ξηλώνεις τις τσέπες σου και να χτυπάς τα πόδια με χαρά όταν ανακαλύπτεις το αντίτιμο της αγχόνης σε κέρματα. Είναι εκείνα τα απογεύματα που σε λαχταρώ περισσότερο. Φοράς αυτές τις ξεχειλωμένες μπλούζες και φέρνεις τα δάχτυλα στους κροτάφους βαριεστημένα. Μου αρέσει να σκέφτομαι πως εκείνη την ώρα ακούς μουσική. Ψάχνω κλειδιά, να βγω να οδηγήσω, αρκετά ροκάνισες τα νεύρα μου με τα λογάκια σου, α!!! Οι δρόμοι είναι συνήθως ενοχλητικοί αλλά καταφέρνουν με κάποιο τρόπο να οριοθετούν τις ιστορίες μας. Οι δρόμοι δε θα σπαράξουν που δε σε φίλησα πριν φύγεις. Κατασκευάζονται για να φιλοξενούν.

Οδηγώ δυτικά σα να θέλω να λείψω. Έζησες ολόκληρος εναντίον μου. Δυο τρεις φορές σε φώναξα κόντρα στο ένστικτο που φυσούσε ημιθανές τον ψαλμό της σωτηρίας. Ποιας σωτηρίας, my ass. Τίποτα δε γεννήθηκε, κανένας δεν ξενύχτησε, καμιά φωνή δεν έσπασε. Είπες. Κοιτάζω ευθεία για να βλέπω το δρόμο που έχει ζυμωθεί με το δέρμα σου. Τις Παρασκευές συλλαβίζω το όχι για να προσέρχομαι λιγότερο χρησιμοποιημένη στη φαντασία σου κι αν θες να ξέρεις, θα ‘θελα να μην είχες πρόσωπο για να μη σκοτεινιάζω στην οργή και στα χάδια σου. Κάθομαι κάτω οκλαδόν, ξαπλώνω στο μιλιμετρέ αυτού του κόσμου και ρωτάω «Όλα καλά; Όλα εντάξει; Όλα στη θέση τους;». «Ναι», απαντούν οι μηροί μου που σφίγγονται ασυναίσθητα αναζητώντας το βάρος σου, «όλα καλά, όλα εντάξει, όλα στη θέση τους».

Καλά, εγώ είμαι στρέιτ απ’ όσο με έχω ψάξει. Εντάξει είμαι, μ’ αρέσω. Όχι πολύ προχώ, όχι πολύ λαϊκιά, ξέρω γω, νορμάλ μάλλον. Και μ’ αρέσει αυτό το νέο σχεδιάκι για το συμβόλαιο συμβίωσης, κυρίως γιατί είναι απλό στην εφαρμογή και στη διάλυσή του. Άλλωστε, καιρός είναι να εισπράξουν και άλλες κοινωνικές ομάδες, πέραν του κλήρου και των δημαρχιακών υπαλλήλων (αν και κάποιος μου σφύριξε ότι ο μόνος λόγος που περνάει η ΝΔ αυτό το νομοσχέδιο είναι ότι έχει κάποια προβλήματα με το διαζύγιό του ο Πάνος Καμμένος… Ω, μον ντιέ, δηλαδή!!!).

Όπως και να έχει, περίμενα να δω τις γκέι κοινότητες να εκφράζουν την περιφρόνησή τους προς ένα τέτοιο νομοσχέδιο και όχι να διεκδικούν να συμπεριληφθούν σε αυτό. Οι ομοφυλόφιλοι που εδώ και χρόνια συζητούν για το ψεύδος του παραδοσιακού οικογενειακού μοντέλου βρίσκονται σήμερα να υποστηρίζουν ότι αυτοί θα το κάνουν καλύτερα; Προσωπικά, δεν το πιστεύω. Όπως επίσης δεν πιστεύω ότι κάθε ετεροφυλόφιλο ζευγάρι είναι κατάλληλο για να μεγαλώσει ένα παιδί — αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Μπερδεύομαι με όλο αυτό το σούσουρο — και ειλικρινά ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ άλλη κίνηση των μπλόγκερ για ψύλλου πήδημα πια!

Μπερδεύομαι, ξαναλέω, γιατί δε μπορώ να φανταστώ τι διεκδικούν οι ομοφυλόφιλοι από αυτό το σχέδιο νόμου που δε μπορούν να το υπογράψουν με μία ιδιωτική συμβολαιογραφική πράξη, με μία διαθήκη ή κάτι ανάλογο.

Και για να επιστρέψω στο πρώτο σκέλος, τι τον θες το γάμο; Για να γίνεις σαν κι εμένα, που μ’ έλεγες μικροαστή; Εεε;

Η επίσημη ιστοσελίδα του BBC είναι διαθέσιμη σε 33 γλώσσες. Η ελληνική δε συγκαταλέγεται σε αυτές, ίσως λόγω του μικρού πληθυσμού της χώρας μας. Όμως… είναι μια χαρά διαθέσιμο στα …μακεδονικά! Γιατί άραγε;