Banshee Ride

Archive for Φεβρουαρίου 2008

Ζούμε σε μία χώρα όπου το να παίζεις σκάκι μέσω διαδικτύου σε δημόσιο χώρο, είναι παράνομο.

ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΑΥΤΟ;;;

Το ξαναγράφω: Ζούμε σε μία χώρα όπου το να παίζεις σκάκι μέσω διαδικτύου σε δημόσιο χώρο είναι παράνομο.

Αν το καταλαβαίνετε, πείτε μου τι νομίζετε ότι θα γίνει με τα μπλογκ.

Βαριέται ο νομοθέτης, μαντάμ. Σιγά, σου λέει, μην κάτσω εγώ να βρω, να ξεχωρίσω και να ελέγξω ποια είναι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, σε τι κατηγορίες χωρίζονται και ποια η διαφορά μεταξύ μπλακ τζακ και πασιέντζας. Βάλτα όλα στο τσουβάλι να τελειώνουμε. Το ίδιο θα γίνει και με τα μπλογκ. Τι ειδησεογραφικά και μη ειδησεογραφικά, προσωπικά, καλλιτεχνικά, σεξουλιάρικα, αντικαυλωτικά, οικολογικά κι απάνω τούρλα. Παίζουνε κι οι μπλόγκερ mxi ‘n’ match και μπερδεύουνε το κράτος! Ουστ!

Αμ το άλλο; Το απόρρητο; Μπορεί ο κάθε παπάρας με προσβάσεις να ζητήσει την άρση του απορρήτου μου; Τηλεοπτικές προσβάσεις σαφώς, διότι αν βγει ο πρώην μου στην Τατιάνα και πει ότι εκβιάζεται, δε νομίζω να κινητοποιηθεί ο Ρουσσόπουλ– συγνώμη, ο εισαγγελέας ήθελα να πω. Αν όμως βγει ο απαίσιος, ψευδός, βάζελος, μαλάκας κ.α.»εγώ δεν είδα το dvd»; Αν βγει ο «δεν είμαι εγώ ο κομιστής»; Είπε ο εκδότης ότι αυτή η ιστορία θα τελειώσει με αίμα, και του ‘στειλε λέει, το υπουργείο δύο μπάτσους να τον φυλάνε. Το λοιπόν, δηλώνω δημοσίως, πως ΑΝ ΑΡΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΔΙΚΤΥΑΚΟ ΜΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟ, ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΜΕ ΑΙΜΑ!!! (Στείλτε μου τώρα τα μωρά με τα γκλομπ– μελαχροινά, αν έχετε πλιζ).

Ένα είναι το ερώτημα: Τελικά τι είναι πιο σημαντικό σ’ αυτό το μπουρδέλο που ζούμε; Το ποιος μαλάκας είσαι ή το τι μαλακίες λες;

Εκβιάστηκε λέει ο Χιώτης μέσω μέιλ. «BASILH, EGO VLEPO».

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!

Άι σιχτίρ, γελάσαμε και σήμερα.

Όπως γράφει και ο Περαστικός στο φοβερό του ποστ εδώ, επειδή «το ελληνικό κράτος και οι θεσμοί αυτής της χώρας με έχουν πείσει ότι δεν έχουν καμία αίσθηση του γελοίου», ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη λαίλαπα του υπουργείου Δικαιοσύνης (;;;).

1. Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε πορτοκαλί χρώμα στο ιστολόγιό σας. Το πορτοκαλί φαίνεται να είναι το νέο κίτρινο, καθώς το press.gr, το troktiko αλλά και το παρόν μπλογκ χρησιμοποιούν αυτό το χρώμα σε αφθονία. Φανείτε έξυπνοι, μη δίνετε στόχο.

2. Καλό θα είναι να προσθέσετε όλοι στο ιστολόγιό σας τη φράση «το παρόν μπλογκ αποτελεί καλλιτεχνικό έργο». Σπάστε τα νεύρα του νομοθέτη.

(Δυστυχώς, χαριτωμένα ποστ σαν αυτό του Allu Fan Marx δεν αρκούν. Η ένδειξη πρέπει να βρίσκεται πάντα στην πρώτη σελίδα ή στο about).

3.  Ξεκινήστε να γράφετε σε μία ξένη γλώσσα. Καλό είναι να αποφύγετε τα γερμανικά καθώς η συνεργασία των ελληνικών με τις γερμανικές αρχές γίνεται όλο και στενότερη τον τελευταίο καιρό. Κάτι το Λιχνεστάιν, κάτι η Ζίμενς, Έλληνες και Γερμανοί μπάτσοι τείνουν να γίνουν κολλητοί. Επιλέξτε κάτι πρωτότυπο, όπως η εσπεράντο ή τα κορακίστικα. Και πάλι θα σας βρουν, αλλά στο μεταξύ θα έχετε σπάσει πλάκα.

4. Προσθέστε άμεσα έναν «νομικά υπεύθυνο» στο ιστολόγιό σας. Προτιμήστε τον αγαπημένο σας ηθοποιό, τραγουδιστή, δημοσιογράφο κλπ. Δεν θα πιάσει αλλά θα βοηθήσει να γνωριστούμε καλύτερα.

5. Πέμπτον και ζωτικόν στον ανταρτοπόλεμο: ανοίγετε δύο, τρία μπλογκ την ημέρα, κατά προτίμηση με άλλο user name. Μην προσπαθείτε να εδραιώσετε το ποιοι είστε. Αφεθείτε στο χάος και απολάυστε το.

Προσωπικά, πάντα υποστήριζα ότι το δίκτυο δεν θέλει οχυρά αλλά αντάρτες. Ένα μέσο που ευνοεί όσο τίποτα τη στήριξη ή την απόρριψη των ιδεών και των θέσεων και όχι των προσώπων, είναι κρίμα να καταδικάζεται από τους ίδιους του τους χρήστες σε αμετακίνητα μπλογκ και σάιτ. Τα έχω ξαναγράψει αλλού, παλιότερα, με άλλα nick, πιστή σ’ αυτή μου τη θέση.

Με άλλα λόγια, όχι μόνο είμαι υπέρ της ανωνυμίας, αλλά επιπλέον είμαι υπέρ της συχνής αλλαγής της υπογραφής. Τα nick name γίνονται πολύ γρήγορα αναγνωρίσιμες ταυτότητες και η θέση που εκφράζουν μοιραία διυλίζεται μέσα από την προκατάληψη ή τη φίλα προσκείμενη θέση στον γράφοντα. Ο δικτυακός κόσμος έχει από τη φύση του τη δυνατότητα να αρθεί πάνω από τον αναλογικό δεδομένου ότι οι ιδέες και οι θέσεις μπορούν να διαδοθούν και να κριθούν πέρα και πάνω από υπογραφές και πρόσωπα.

Σήμερα όμως, είμαστε αναγκασμένοι να ακολουθήσουμε την πορεία του back to the basics. Για να μπορούν οι ιδέες να διακινηθούν ελέυθερα, πρέπει να διατηρηθεί το απόρρητο της δικτυακής έκφρασης. Ακόμα καλύτερα: να καταργηθεί η επωνυμία στο διαδίκτυο.

Ξαναγράφω: να καταργηθεί η επωνυμία στο δίκτυο.

Όλοι μιλούν για τους κινδύνους της ανωνυμίας. Για τους κινδύνους της επωνυμίας σ’ ένα νέο (;;;) μέσο που σπεύδουν να κατακτήσουν όλοι οι μεγαλοσχήμονες με τις παχιές υπογραφές τους για λόγους προπαγάνδας, προβολής, εξυπηρέτησης, άσκησης και υφαρπαγής της εξουσίας δε θα μιλήσει κανείς;

Διαβάζω κι ακούω πολλά τις τελευταίες μέρες για το δίκτυο, τα μπλογκ, τους μπλόγκερς, το ΕΣΡ, το νέο σχέδιο νόμου, και λοιπά, μην τα κάνω όλα ριπλέι και σας ζαλίζω.

Διαφωνώ με το μανιφέστο των blogs. Διαφωνώ με την ιδέα ύπαρξης ενός τέτοιου μανιφέστου, διαφωνώ με το μήνυμα και το περιεχόμενό του και, τέλος διαφωνώ καθέτως με τη φρασεολογία του – έλεος δηλαδή!

Διαφωνώ, πρώτον διότι δεν αισθάνομαι καμία μα καμία ανάγκη να εξηγήσω σε κανέναν τι είναι ένα μπλογκ. Ας μάθουν μόνοι τους. Jesus.

Δεύτερον διότι όσο καλοπροαίρετες κι αν είναι αυτές οι προσπάθειες τύπου «μανιφέστο» , με χαλάει, με χαλάει, με χαλάει λέμε, να μου λένε ΤΙ ΕΙΜΑΙ, ΤΙ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ. So simple.

Τρίτον, από πού βγαίνει ρε παιδιά το συμπέρασμα ότι τα μπλογκ είναι διάλογος μεταξύ των πολιτών; Σιγά τα κιλά δηλαδή. Είναι ΚΑΙ διάλογος όπως ΚΑΙ κουτσομπολιό, ΚΑΙ μονόλογος, ΚΑΙ θεατρικό εργάκι ΚΑΙ παντομίμα ΚΑΙ ενημέρωση ΚΑΙ βρες το και πάρτο. Ό,τι γουστάρετε. Και συχνά, όλα τα παραπάνω και άλλα τόσα σε ένα μόνο μπλογκ. Τι θα ισχυριστούμε δηλαδή; Ότι είμαστε οι νέοι φορείς διαλόγου; Γιατί, ποιος κάλεσε τους μπλόγκερ σε διάλογο για οποιοδήποτε θέμα και δεν το θυμάμαι; (Καλά, ο Χατζηνικολάου δεν πιάνεται, ακόμα μαθαίνει πώς ανοίγει το πι-σι, που έκανε ο άνθρωπος εκπομπή για τα μπλογκ και κάλεσε το Χαλβατζή!!! Χαχαχαχαχαχαχα! Αλήθεια, ο Βρυώνης πού είναι αυτήν την εποχή; Σε ποιο πάνελ;)

Τέταρτον, ναι, βεβαίως οι … «θεσμοί» καλά θα κάνουν να παρακολουθούν τα μπλογκ μπας κι έρθουν πάλι σε επαφή με το λαό που λένε. Αλλά αυτό το … «Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη…» γιαξ! Ανατριχιάζω με τα δασκαλίστικα, μα την wordpress, λέμε!

Πέμπτον, «Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό». Αυτό ήταν. Παραδίδω τα όπλα. «Ιερό»;;;; «ΙΕΡΟ» ;;;; Είδαμε και πάθαμε ρε πούστη μου να φύγουμε λιγάκι από την εκκλησιαστική φρασεολογία και τους παπαδίστικους βραχνάδες, και βρίσκουμε σήμερα να πούμε ότι το «δικαίωμα του μπλόγκερ είναι ιερό»; Σιγά μη βγούμε και για σταυροφορία, αδερφοί. Αδιαπραγμάτευτο, αυτονόητο, ναι. Ιερό όχι. Έλεος δηλαδή.

Στα υπόλοιπα τώρα, διάβασα φοβερά σχόλια στον Καλτσόβρακο, στον Μανιφέστο, στον Αllu Fan Marx, στον Uroborus, στον Null, στον Exit, και αλλού φυσικά. — Να μην ξεχάσω και τα σέβη μου στον Ίνδικτο γι αυτό εδώ.

Η προσωπική μου άποψη ορίζεται σαφώς, από τα αυτονόητα:

Οι μπλόγκερ που κατεβαίνουν στους δρόμους για το περιβάλλον είναι ακριβώς σας τους μη μπλόγκερ που διαδηλώνουν για το περιβάλλον: άνθρωποι που δεν έχουν ακόμα απωλέσει την κοινή λογική. (Εγώ δεν την παλεύω, παιδιά, και άρα δε συμμετέχω στα μαζικά, σόρι).

(Και απορώ, κάνει τόση εντύπωση που ο κόσμος αντιδρά χωρίς συνδικαλισμούς, κόμματα και τα ρέστα από πίσω, χωρίς αιτήματα για αυξήσεις και διορισμούς παρά μόνο για ό,τι τους εξοργίζει και τους πληγώνει; Σου λέει, «δεν έπιασε η προπαγάνδα και η αποχάυνωση τόσα χρόνια; Τί έγινε;»)

Το ίντερνετ έχει φράγκα — everybody knows that! Τώρα το μάθανε κι εδώ. Και σου λέει, κάτσε να μπούμε να φάμε κι εμείς αλλιώς θα μείνουμε με την κουτάλα όπως πάει. Και πλακώσανε: ΕΣΡ και μαλακίες. Το λοιπόν, εάν περάσει το νομοσχέδιο, ένα τραγουδάκι έχω να αφιερώσω:

Welcome to the jungle

We´ve got fun and games

We´ve got everything you want

(…)

If you’ve got the money, honey,

we’ve got your disease

In the jungle,

Welcome to the jungle…

Κλπ κλπ κλπ.

Κατά τα άλλα, δε μπορώ ν’ ακούω για … αυτορρύθμιση. Να θεσπίσουμε δηλαδή τι; Κανόνες δεοντολογίας του blogging;;;

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!

Κανόνες στο τι θα σκέφτομαι, τι θα γράφω και πώς θα το γράφω; Σώπα καλε!!! Τελικά δε θ’ αντέξω, θα τον ψηφίσω τον Τσίπρα!

Απορρύθμιση χρειάζονται τα μπλογκ, ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΡΑ, γιατί τα περισσότερα έχουν αρχίσει να θυμίζουνε παλιές κλαδικές, τυροπιτάδικα εκδοτικών συγκροτημάτων και κατηχητικά. Άντε.

Υ.Γ. Και για την ιστορία: οι εκβιαστές, οι ληστές και οι προβοκάτορες να πάνε μέσα, συμφωνώ, το έγκλημα πρέπει να τιμωρείται. Ας αρχίσουμε όμως από τον υπολογιστή της βουλής. Να συλληφθεί παρ’ αυτά ο σκληρός δίσκος. ΤΩΡΑ!!!

Είναι απίστευτο το τι μπουρδολογία μπορεί να βρει κανείς στο www.wikihow.com. Χαζεύοντας στη δουλειά (πάααααντα) βρήκα μερικά ενδιαφέροντα πράγματα όπως 

 πώς αποθηκεύονται σωστά τα αιθέρια έλαια,

πώς αντιμετωπίζεται σωστά ένα μαυρισμένο μάτι,

τι πρέπει να προσέξει κανείς πριν επιλέξει στούντιο τατουάζ ή piercing, ή ακόμα και

πώς να φτιάξετε μία κούκλα ανακούφισης του μίσους (ναι, μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο).

Βρήκα όμως και κάτι λάχανα! Όπως τα

 πώς μπορείτε να απαλαγείτε από την αγαπημένη σας κουβέρτα,

πώς μπορείτε να εκτιμήσετε το έργο της Μπεναζίρ Μπούτο, ή

πώς μπορείτε να μάθετε να ζείτε με την (άσχημη) μύτη σας.

Άλλες μεγάλες επιτυχίες είναι το πώς μπορείτε να κόψετε τα βρισίδια (who fuckin cares?),

πώς μπορείτε να πείσετε τους γονείς σας να σας αφήσουν να φορέστε στρινγκ αλλά και

πώς μπορείτε να γίνετε μυστικός πράκτορας.

Τα καλύτερα όμως είναι στο θέμα των ερωτικών σχέσεων. πέρα από τα κλασικά, πώς να ξεπεράσετε μια σχέση, πώς να κάνετε τον πρώην σας να ζηλέψει, πώς να κάνετε μια νέα αρχή κλπ, βρήκα και τα υπέροχα:

πώς να κάνετε κάποιον να σας παρατήσει,

πώς να ξε-ερωτευτείτε,

πώς να τα χαλάσετε με την κοπέλα σας από το τηλέφωνο, αλλά και

πώς να κάνετε μια κρυφή σχέση με κάποιον !!!

Wikihow, δια πάσαν νόσον και μαλακίαν!

Προσωπικά πάντως, αποφάσισα να φτιάξω μια λίστα με τα εκατό πράγματα που θέλω να κάνω πριν πεθάνω. Τι άλλο να κάνω στη δουλειά; Εξάλλου, έχω ήδη διαβάσει το πώς θα κρατηθώ ξύπνια στο γραφείο!

Είναι τρομερό πόσες φορές νομίζω ότι έχω ανακαλύψει κάτι νόστιμο ή συγκλονιστικό, μόνο και μόνο για να ανακαλύψω ότι είναι ήδη της μόδας! Πριν καμιά δεκαριά μέρες έψαχνα στο Amazon για βιβλία και έπεσα πάνω στο ¨The other Boleyn girl¨ της Filippa Gregory.  Το βιβλίο μιλάει για τη ζωή της Mary Boylen, αδερφή της Anne Boleyn που έγινε βασίλισσα της Αγγλίας το 1533, όταν παντρεύτηκε τον βασιλιά Ερρίκο Η’.

Πριν από τη στέψη της Anne όμως, η μεγαλύτερή της αδερφή Mary είχε μία συγκλονιστική ζωή. Προωθημένη από την οικογένειά της στην αυλή του Ερρίκου, έκανε πολύ νωρίς ένα γάμο με κάποιον ευγενή. Στη συνέχεια, έγινε διάσημη για τις ερωτικές της ατασθαλίες εντός του παλατιού με διάφορους ευγενείς ώσπου έφτασε να γίνει ερωμένη του βασιλιά Ερρίκου του ‘Η και αρκετοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι τα δύο της παιδιά ήταν δικά του. Σύντομα όμως έχασε την εύνοια του βασιλιά που έμελλε να πάρει έξι (άλλες) συζύγους. Ο Ερρίκος ο ‘Η είχε αρχίσει να ενδιαφέρεται για τη μικρότερη αδερφή της, την Anne!

H Anne Boleyn ήταν αδίστακτη. Έκανε χιλιάδες δολοπλοκίες για να ανέβει στο θρόνο και αρνήθηκε επίμονα να γίνει ερωμένη του Ερρίκου πριν το γάμο. Με την άνοδό της στο θρόνο έδιωξε την αδερφή της από το παλάτι, φροντίζοντας να παίρνει η Mary μια μικρή αποζημίωση των εκατό λιρών το μήνα. Σύντομα η Mary έμεινε και χήρα. Η διαφορά των δύο αδερφών ήταν ότι η Mary πραγματικά απολάμβανε τις πολλές ερωτικές σχέσεις που είχε, και στην ουσία έδινε προτεραιότητα στον έρωτα και όχι στην εξουσία. Αυτό αποδείχθηκε περίτρανα όταν μετά το θάνατο του άντρα της, παντρεύτηκε έναν πάμφτωχο στρατιώτη, τον William Stafford. Η οικογένειά της έκοψε εντελώς σχέσεις μαζί της, μη μπορώντας να της συγχωρήσουν ότι παντρεύτηκε κάποιον κοινωνικά και οικονομικά κατώτερό της και η επικοινωνία μεταξύ τους δεν αποκαταστάθηκε ποτέ.

Η μικρή της αδερφή, η Anne, που είχε ήδη στεφθεί βασίλισσα υπέφερε από αλεπάλληλες νευρικές κρίσεις και αποβολές, υποφέροντας από τις απιστίες του βασιλιά αλλά και από τις συνεχείς δολοπλοκίες γύρω από το θρόνο. Μάλιστα, ο θάνατός της δι αποκεφαλισμού οφείλεται (μάλλον) σε μία τέτοια δολοπλοκία: η Anne κατηγορήθηκε για αιμομιξία και μοιχεία και καθώς το τελευταίο συνιστά προδοσία για μία βασίλισσα, ο βασιλιάς σύζυγός της διέταξε το θάνατό της δι αποκεφαλισμού, μόλις τρία χρόνια μετά το γάμο τους! Αμέσως μετά ο Ερρίκος ο Η’ παντρεύτηκε την τρίτη του ξαδέρφη, Jane Seymour (!). Τα ίχνη της Mary Boleyn χάθηκαν όμως όλοι αναφέρουν ότι έζησε μια ευτυχισμένη ζωή πλάι στον στρατιώτη της…

Το βιβλίο της Φιλίππα Γκρέγκορι γυρίστηκε πρόσφατα ταινία, με την κουκλάρα Scarlett Johansson στο ρόλο της Mary και την Natalie Portman στο ρόλο της βασίλισσας Anne.  Απ’ όσο είδα, μόλις βγήκε στους κινηματογράφους…

pictures-various-034.jpg

Tiny bliss

Μ’ αρέσουν οι καταστηματάρχες που σου δίνουν και την κρεμάστρα με το ρούχο που αγοράζεις.

Major bliss

Μ’ αρέσουν οι εταιρίες που κάνουν καμπάνιες κατά της παράνοιας του image, όπως η Nike, με την παραπάνω φωτογραφία.

Γράφει: ΝΟ ΤΟ LUNACY.

Και για να τελειώσω με τα βίντεο των Doors γι αυτόν τον μήνα, ανεβάζω το λατρεμένο μου  ¨Yes, the river knows¨ από το δίσκο ¨Waiting for the sun¨ του 1968 και το αφιερώνω στον Φαίδωνα.

Φαιδωνάκο, πολύ σιωπηλό σε βρίσκω τώρα τελευταία. Ελπίζω να είσαι καλά, ακόμα ερωτευμένος και να επανέλθεις στη μπλογκόσφαιρα subito!

Μάκια