Posted by: bansheee on: Δεκεμβρίου 7, 2008
Όταν γράφονται οι λέξεις, είναι συνήθως πολύ αργά.
Εντάξει.
Με άφησαν πίσω ή μάλλον με κλείδωσαν έξω έτσι ώστε να μπορούν να με αφήσουν πίσω ευκολότερα κι έτσι σήμερα μπορώ να κρατηθώ μόνο από το σπαθί με το οποίο με βάφτισαν. Πολλοί άνθρωποι απρόσωποι ήρθαν στην τελετή, σχεδόν τριακόσια χρόνια πίσω, άνθρωποι με μαύρο αίμα [...]
Posted by: bansheee on: Ιουλίου 17, 2008
*
Ίσως στο μέλλον βρεθεί αυτός ο τρόπος κι αυτός ο δρόμος με τα πλατιά του πεζοδρόμια που ονειρεύομαι. Ίσως αυτή η μοναξιά να ξαναγίνει ένα παιδί αγκαλιασμένο, με τρυφερά μαλλιά, κλειστά τα μάτια, λέω. Ίσως ό,τι σε τάισα στο στόμα με το στόμα μου να γίνει απλό, βραχνό τραγούδι στο ποτάμι.
Δεν έτρεξα στην άσφαλτο [...]
Posted by: bansheee on: Μαΐου 19, 2008
Wandering in muddy puddles
Sliding down the slope of dream
Vague, insidious and reluctant
Headed for a petty realm
All true servitude awaits
Blurred from sore and sparkling smiles
In the trenches of our lives
Still too mortal as we stare
Out of weakness and poor dare
All true future lies ahead
Down a corridor of lust
Savagery is meant to thrust
Casual cries and messy lies
Ardent, [...]
Posted by: bansheee on: Απριλίου 14, 2008
Για να κερδίσω την αιώνια ζωή στην κοφτερή συνείδησή σου, γιατί άλλο; Ας είμαι αδρή σου λέω, ας είμαι έστω ασθενής, κακοσχηματισμένη. Φώναζα τις προάλλες, έλα δω! Αγάπησέ με! Κι έτρεξα προς το μέρος σου, αφού θα ερχόσουν είπες, έτρεξα, εκείνη την αυλή γεμάτη πέτρες να σου ανοίξω. Όμως περίεργα περνάει ο καιρός. Μια σκοτεινιάζει [...]
Posted by: bansheee on: Μαρτίου 19, 2008
Τις Παρασκευές σε φαντάζομαι να ξηλώνεις τις τσέπες σου και να χτυπάς τα πόδια με χαρά όταν ανακαλύπτεις το αντίτιμο της αγχόνης σε κέρματα. Είναι εκείνα τα απογεύματα που σε λαχταρώ περισσότερο. Φοράς αυτές τις ξεχειλωμένες μπλούζες και φέρνεις τα δάχτυλα στους κροτάφους βαριεστημένα. Μου αρέσει να σκέφτομαι πως εκείνη την ώρα ακούς μουσική. Ψάχνω [...]